OUR CLIENTS
தகுதி நீக்க அதிகாரம் சுயேச்சை அமைப்பிடம் தரப்பட வேண்டும் : அரசியல் கட்சிகள் ஒட்டுமொத்தமாக வலியுறுத்தல்!
தகுதி நீக்க அதிகாரம் சுயேச்சை அமைப்பிடம் தரப்பட வேண்டும் : அரசியல் கட்சிகள் ஒட்டுமொத்தமாக வலியுறுத்தல்! Posted on 01-Nov-2017 தகுதி நீக்க அதிகாரம் சுயேச்சை அமைப்பிடம் தரப்பட வேண்டும் : அரசியல் கட்சிகள் ஒட்டுமொத்தமாக வலியுறுத்தல்!

வேலூர், நவ.1-
முதல்வர் எடப்பாடி கே.பழனிச்சாமிக்கு தமிழக சட்டப்பேரவையில் பெரும்பான்மை உறுப்பினர்களின் ஆதரவு இருக்கிறதா என்பதுதான் இன்றைய முக்கியக் கேள்வி. இந்த கேள்விக்கு விடை காண வேண்டிய பொறுப்பை அரசியல் மற்றும் அரசியல் சட்டப் பதவிகளை வகிப்பவர்கள் நிறைவேற்றாமல் துறந்துவிட்டார்கள் என்பதுதான் குறிப்பிடத்தக்க ஒற்றுமை சட்டப் பேரவையில் வாக்கெடுப்பு நடந்தால் அதில் அதிருப்தி அதிமுக பேரவை உறுப்பினர்கள் வாக்களித்து விடக்கூடாது என்பதில் கவனமாக இருக்கிறார் பேரவைத் தலைவர் பி.தனபால். எதிர்கட்சித் தலைவர் மு.க.ஸ்டாலின் நம்பிக்கையில்லாத் திர்மானத்தை முன்மொழியவில்லை. ஆனால் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடத்துமாறு ஆளுநர் உத்தரவிட வேண்டுமென்று எதிர்பார்க்கிறார்.

சட்டப்பேரவையில் ஆளுங்கட்சிக்கு உள்ள பெரும்பான்மை பலத்தை குறைத்த அதிருப்தி அதிமுக உறுப்பினர்கள் பழனிச்சாமிக்கு பதிலாக இன்னொருவரைத் தேர்ந்தெடுக்க ஆளுங்கட்சியின் சட்டப்பேரவை உறுப்பினர்கள் கூட்டத்தை கூட்ட வேண்டும் என்று கோரவில்லை. சட்டப்பேரவையில் ஆளும் அரசுக்குப் பெரும்பான்மை வலு இருக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டிய சென்னை உயர்நீதிமன்றம் அதற்குப் பதிலாக இரண்டு விநோதமான இடைக்கால உத்தரவுகளைப் பிறப்பித்தது. நீதிமன்ற அதிகார வரம்புக்கு அப்பாற்பட்ட விஷயங்களில் தலையிடக் கூடாது என்பதையும் அதிகாரப் பங்கீட்டுக் கோட்பாட்டையும் மீறியது.

ஆளும்கட்சி அதன் அதிருப்தியாளர்கள் குழு, முக்கிய எதிர்கட்சி ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான அரசியல் மோதலுக்கு களமாகத் திகழ்ந்திருக்க வேண்டிய  இடம் தமிழக சட்டப்பேரவை. ஆனால் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் அந்தக் களமானது டிடிவி தினகரனை ஆதரித்த 19 அதிருப்தி அதிமுக உறுப்பினர்கள் கடந்த ஆகஸ்ட் 22ல் தமிழகத்தின் அப்போதைய ஆளுநர் வித்யாசாகர் ராவை சந்தித்து முதல்வர் மீது தங்களுக்கு நம்பிக்கை இல்லை என்று மனு அளித்தனர். அதிருப்தி உறுப்பினர்களிடம் விளக்கம் கேட்டு கடிதம் அனுப்பிய தமிழக சட்டப்பேரவைத் தலைவர் அவர்களில் ஒருவரைத் தவிர இதர 18 பேரும் தாங்களாகவே கட்சி உறுப்பினர் பதிவியை விட்டுக் கொடுத்ததாக கருதி பேரவை உறுப்பினர் பதவியில் இருந்து தகுதி நீக்கம் செய்தார். 19 பேரில் ஒருவர் முதல்வருக்கு ஆதரவு தெரிவித்து அணியில் மீண்டும் சேர்ந்து கொண்டார். ஆளும் கட்சிக்கு அறுதிப் பெரும்பான்மை வலு குறைந்துவிட்டதால் அவையில் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடத்த உத்தரவிடுமாறு வித்யாசாகர் ராவைச் சந்தித்த ஸ்டாலின் வேண்டுகோள் விடுத்தார். வித்யாசாகர் ராவ் அந்த கோரி’கை மீது சில வாரங்களாக நடவடிக்கை ஏதும் எடுக்கவில்லை என்றதும் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தை அணுகிய ஸ்டாலின் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடத்துமாறு முதல்வருக்கு அப்போதைய ஆளுநரை உத்தரவிடச் செய்ய வேண்டும் என்று மனு அளித்தார்.

அதற்குப் பிறகு 18 பேர் பேரவை உறுப்பினர் பதவியில் இருந்து தகுதிநீக்கம் செய்யப்பட்டனர். அதன் விளைவாக அவர்கள் நீதிமன்றத்தை நாடினர். எனவே, அப்போதைய ஆளுநர் இதில் தலையிட்டிருக்க வேண்டுமா என்பதும் ஆளுங்கட்சியின் அதிருப்தி உறுப்பினர்களைத் தகுதி நீக்கம் செய்ததன் மூலம் சிறுபான்மையை அவைக்குள் பெரும் பான்மையாகக் காட்ட பேரவைத் தலைவர் உதவியிருக்கிறார் என்பதும் உயர்நீதிமன்றத்தின் பரிசீலனைக்கு வந்திருக்கிறது.

தமிழகத்தில் நிலவும் அரசியல் முட்டுக்கட்டை நிலைக்கு மூல காரணம் அப்போதைய ஆளுநர் வித்யாசாகர் ராவின் மவுனம்தான். சட்டப்பேரவையில் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கை மீது அவர் நடவடிக்கை எடுக்காமலிருந்தது சரியா?. ஆனால் உச்சநீதிமன்றம் கடந்த ஆண்டு தெரிவித்த சில கருத்துக்களைப் பார்த்தால் வித்யாசாகர் ராவின் செயலற்ற தன்மையை நியாயப்படுத்த முடியும். பழனிசாமி அரசு பெரும்பான்மையை இழந்து விட்டது என்று திமுக கூறி அளித்த மனு மீது ஆளுநர் எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை என்பதால் அவையைக் கூட்டுங்கள் என்று ஆளுநருக்கு உத்தரவிடுமாறு கூறி திமுக அளித்த மனுவை சென்னை உயர்நீதிமன்றம் ஏற்றிருக்க வேண்டுமா? ஆளுநரின் அதிகார வரம்புக்குட்பட்ட விவகாரத்தில் இப்படி மனுதாக்கல் செய்வது ஏற்புடையதா? அதிருப்தியாளர்களை தகுதி நீக்கம் செய்துவிட்டு பேரவையில் பெரும்பான்மை என்ற நிலையை ஏற்படுத்த பேரவை தலைவர் திட்டமிடுவதாக கூறி நீதிமன்றத்தின் கவனம் மனு மூலம் ஈர்க்கப்பட்டது. இதனாலேயே உறுப்பினர்களின் தகுதி நீக்கத்துக்கு பிறகு நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடத்தும் நடவடிக்கைகளுக்கு இடைக்காலத் தடை ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது. இது நீதியை நிலைநாட்டச் செய்யப்பட்டது. இந்த மனு தாக்கலான சில நாட்களுக்கு பிறகு 18 உறுப்பினர்கள் தகுதிநீக்கம் செய்யப்பட்டனர். 

பேரவைத் தலைவரின் நடவடிக்கையை எதிர்த்து தாக்கல் செய்யப்பட்ட புதிய மனுக்களையொட்டி எந்த தடை ஆணையையும் நீதிமன்றம் பிறப்பிக்கவில்லை. அதற்கு பிறகு பேரவைத் தலைவர் சார்பில் ஆஜரான வழக்கறிஞரின் கோரிக்கையை ஏற்று அனைத்து தரப்பினரின் சம்மதத்துடன் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடத்துவதற்கு விதித்த தடையை மட்டும் நீட்டித்தது. 

பேரவையில் நடந்திருக்கவேண்டிய நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பை அரசியல் சட்டப்படி நீதிமன்றம் தடை வீதித்து நிறுத்தியது என்று தெரியவில்லை. ’18 பேரின் தகுதி நீக்கத்துக்கு இடைக்காலத்தடை விதித்திருந்தால் அவர்களுடைய அச்சமும் தீர்ந்திருக்கும். பேரவையில் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடத்த விதித்த தடையையும் நீட்டித்திருக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டிருக்காது. அதற்கு பிறகு நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடத்துமாறு ஆளுநர் உத்தரவிட வேண்டுமா என்ற கேள்வி மட்டுமே விசாரணைக்கு எஞ்சியிருந்திருக்கும். அரசியல் சட்டம் தொடர்பான கேள்விகள் வரும் விஷயங்களில் அனைத்து தரப்பினருக்கும் நிவாரணம் அளிக்கும் வகையில் நீதிமன்றங்கள் ஆணை பிறப்பித்திருக்க வேண்டியதில்லை.

18 பேரின் தகுதி நீக்கத்தை எதிர்க்கும் மனுவுக்கு ஆதாரமே 2011ல் கர்நாடகத்தில் பி.எஸ்.எடியூரப்பா முதல்வராக இருந்தபோது ஆட்சிக்கு எதிராக வாக்களிக்க கூடும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட ஆளும் கட்சி உறுப்பினர்களைத் தகுதிநீக்கம் செய்தது பற்றிய வழக்குதான். பேரவையில் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடப்பதற்கு முன்னால் சிலரைத் தகுதி நீக்கம் செய்தது தொடர்பான மனுக்களை நீதிமன்றங்கள் பரிசீலனைக்கு எடுத்து கொள்வது இப்போது வழக்கமாகி வருகிறது. அதிருப்தியாளர்களின் பதவிகளை பறிப்பது முதல்வரின் பெரும்பான்மை  வலுவை காப்பாற்றும் வழியாகவும் மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. கட்சித் தாவல் தடைச் சட்டப்படி ஒருவரை தகுதி நீக்கம் செய்ய மக்களவை, பேரவை தலைவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் சட்டத்தை திருத்துவதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது. 

அரசுக்குள்ள பெரும்பான்மை வலுவை பேரவையில்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும் என்று முடிவான பிறகு கட்சி கண் ணோட்டத்தில் எடுக்கப்படும் இத்தகைய தகுதிநீக்க நட வடிக்கைகளுக்கு முடிவு காணப்பட வேண்டும். கட்சி தாவியவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கும் அதிகாரத்தை தேர்தல் ஆணையம் போன்ற சுயேச்சையான அமைப்பிடம் அளிக்க சட்டத்தில் வழிவகை செய்யலாம். இதுதான் அனைத்து கட்சிகள் வலியுறுத்தும் ஒரே கருத்தாக உள்ளது. இதை நடைமுறைப்படுத்துவது எப்போது என்பதே இன்று நம்முன் உள்ள கேள்வியாகும்.

Label